Eind november 2025 heeft een apotheker uit Schaarbeek mij gechoqueerd. Toen ik contact met hem opnam om een oprijplaat voor te stellen, was ik vrij zeker van mijn zaak. De apotheek had een bescheiden drempel, een mooie, brede inkom en een uitstekend voetpad voor de deur. Dit was een perfecte case.
Maar deze apotheker weigerde vlakaf een oprijplaat, met het argument: “Ik zie nooit rolstoelgebruikers, en mocht er één komen, dan bedien ik die wel op straat.”
“Dat meent u niet”, zei ik, ‘Wat als het regent?”
“Ja, ook als het regent zou ik dat doen.”
Ik wist niet wat ik hoorde. Apotheken behoren tot de eerstelijnszorg. Eerstelijnszorg hoort toegankelijk te zijn.
Bovendien gaat deze apotheek helemaal in tegen Grondwetsartikel 22ter dat zegt dat iedere persoon met een beperking recht heeft op volledige inclusie, met inbegrip van het recht op redelijke aanpassingen. Een oprijplaat van amper €200 is een redelijke aanpassing!
Dit brengt mij tot het eerste concrete doel waarvoor we centen zullen inzamelen:
1. Een krachtig ledenprogramma: de Coalition of the Wheeling
Ik was al vaker ontgoocheld geweest door handelaars, maar deze weigering door een apotheker heeft de doorslag gegeven om een ledenprogramma op te zetten. Ik wil mij gesteund weten door zoveel mogelijk mensen om te kunnen verder doen wat ik doe, door een ledengroep die vindt dat het hoog tijd is dat er eens werk gemaakt wordt van toegankelijkheid, een ledengoep die Kinumai steunt in zijn activiteiten en zo ook de ruimte schept om meer druk te zetten en aan sensibilisering te doen. Dat alles wil ik liefst in een positieve sfeer en in een constructieve benadering doen.
Het lidmaatschapsprogramma dat ik wil opzetten zal twee types leden hebben: enerzijds individuen (de Steunende Leden), anderzijds handelaars en verenigingen (de Geassocieerde Leden). Beide groepen zullen elkaar vinden, met acties en voordelen, in wat we de Coalition of the Wheeling zullen noemen.
Gesteund door de Coalition of the Wheeling kan Kinumai verder werken aan een meer toegankelijke leefomgeving.
2. Sensibilisering van lokale overheden
Volgend op het incident met die apotheker in Schaarbeek, wilde ik dit jaar eerst centen inzamelen om aan nieuwe wetgeving te werken. Eind maart heb ik federaal minister Beenders, onder andere bevoegd voor personen met een handicap en gelijke kansen, mogen ontmoeten. Hij heeft een zeer sterke wil om in de komende jaren, samen met de regio’s, grote stappen te zetten op vlak van toegankelijkheid. Hij vindt België op dat vlak misschien wel het achterlijkste land van Europa. Er moet volgens hem dringend een inhaalbeweging gebeuren.
Toch vindt hij niet dat we op meer wetgeving moeten werken. Er is voldoende wetgeving, zowel nationaal (cf. de Grondwet) als regionaal (bvb. de stedenbouwkundige verordeningen). De wetgeving moet alleen toegepast worden, eventueel bijgestuurd, en er moet zeker meer controle en sanctionering komen. Vergelijk het met brandveiligheid: als een project niet voldoet aan de vereisten op vlak van brandveiligheid, wordt het niet gekeurd. Als echter blijkt dat de uitvoering op vlak van toegankelijkheid niet oveenkomt met de eerder vergunde plannen, dan gebeurt er niets.
Ook daar is een rol weggelegd voor Kinumai: wijzen op die noodzaak, liefst in een constructieve sfeer.
3. Een vlaggenschip: De Brusselse Kanaalzone
Een project waar ik van droom is om de Brusselse kanaalzone (en aangrenzende gebieden) om te vormen tot één van de grootste toegankelijke stadszones van het land, zoniet de grootste toegankelijke zone. Het is een uitgestrekt gebied met enkele interessante bezienswaardigheden (Tour & Taxi en later dit jaar de opening van Kanal Pompidou).
De Brusselse Kanaalzone is een mooi voorbeeld van een knooppunt waar verschillende uitdagingen dienen aangepakt te worden en waar veel kansen liggen, zowel voor rolstoelgebruikers als voor handelaars. De zone die ik voor mij zie, strekt zich uit van de Ninoofsepoort, tot Tour & Taxi, de Gare Maritime en verder nog Be Here in Laken, met zijsprongen in de kaaienwijk en de Dansaertwijk in het centrum. Er zijn hier en daar aanpassingen nodig aan de openbare weg, er zijn verschillende toegankelijke toiletten in horecazaken langs het kanaal, toiletten die op papier ok zijn, maar in de uitvoering helemaal niet. Wat het punt van minister Beenders bewijst. Waar is de controle? Waar zijn de sancties?
Maar moeten er sancties zijn? Vaak gaat het enkel maar om een aantal handgrepen die nog moeten geïnstalleerd worden. Dat kost enkele honderden euro’s. En wat goede wil. Misschien kunnen we samen uitbaters overtuigen om de investering te doen als we in ruil hun zaak promoten bij onze leden? Als ik alleen een koffie ga drinken, doen ze het wellicht niet. Maar enkele honderden leden?
Jullie steun maakt het verschil
Ideeën genoeg, maar ik heb jullie nodig, om een ledenprogramma op te zetten, om een grote Coalition of the Wheeling te vormen. Zo kunnen we samen zaken in beweging brengen, mooie projecten realiseren, en lokale besturen en handelaars sensibiliseren.
Doe nu een gift. Zeg: “Ik zet in een beweging!” Kinumai!
Scan de code of klik.
Dank voor jullie steun en inspanningen.